Ana Dilinde Güçlüyken, İtalyanca’da Neden Küçülüyorsun?

Ana dilinde güçlü, net ve etkiliyken;

yabancı bir dilde konuşurken neden geri çekiliyoruz?

Bu durum çoğu zaman “dil seviyem düşük” şeklinde açıklanır.

Ama iş hayatında gördüğüm tablo başka.

Sorun genellikle dil değil, “özgüven ve statü algısı”

Ana dilinde:

* Yetkinliğimiz görünür

* Hızlıyız

* Kontrol bizde

Yabancı dilde ise:

* Hata yapma ihtimali artar

* Kontrol azalır

* Zihin bizi “korumak” için sessizliğe iter

Bu nedenle birçok profesyonel toplantılarda:

* Konuşmaları anlar

* Söyleyecek fikri vardır

* Ama söz almaz

Bu bir yetersizlik değil.

Bu, bilinçdışı bir korunma stratejisi.

Akıcı konuşmanın ilk adımı daha fazla kelime ezberlemek değil;

geçici olarak acemi olmayı kabul etmektir.

Güvenli alanlarda konuşmaya izin verdiğinde,

zihin rahatlar,

kelimeler gelir,

akış başlar.

Soru şu:

İtalyanca’da konuşmamayı seçerek gerçekten kendini mi koruyorsun,

yoksa görünmez mi oluyorsun?